Szlaki górskie

Pireneje to góry, które mogą się pochwalić bardzo gęsta siecią szlaków. Nie są one co prawda tak profesjonalnie przygotowane jak szlaki w Polsce, ale niektórzy uważają ten fakt za zaletę pirenejskich szlaków. Najbardziej znane pośród nich to:

• GR 10 Grande Randonnee 10
• GR 11 Gran Recorrido 11
• HRP – Haute Randonne Pyreneene

Na tych trzech głównych trasach opiera się cała transpirenejska sieć szlaków. Pozostałe szlaki stanowią już tylko wariacje trzech wymienionych, bądź tworzą połączenia między nimi, są to też dojścia do szczytów i innych charakterystycznych miejsc. Oto opis trzech najważniejszych tras:

Grande Randonnee 10 (GR10)

Łączna długość tego szlaku to około 700km, całość znajduje się we Francji. Szlak należy raczej do łatwych technicznie, z wyjątkiem kilku miejsc, turyści nie powinni mieć z nim większych trudności. Często przebiega przez miasteczka, jest bardzo dobrze oznaczony. Na całej długości spokojnie znajdziemy gites d’etape(noclegi). Wszystkie zalety szlaku sprawiają, że jest on często odwiedzany, czasami przeludniony, dlatego bezpiecznie jest się nim poruszać. Na trasie, ze względu na gęsta sieć schronisk, nie potrzebujemy namiotu.

Gran Reccorido 11

Ten szlak ciagnie się na długości 750 km. Jest najmłodszym z pirenejskich szlaków, prawie całkowicie znajduje się w Hiszpanii, mały odcinek jest w Andorze. Trasa ta powstała w latach 80-tych, jednak opracowano go dopiero w latach 90-tych. Opiekę nad szlakiem sprawują lokalne federacje górskie, dlatego trzeba się przygotować na częsta zmianę oznaczeń na trasie. To hiszpański odpowiednik GR 10, z tym, że jest bardziej wymagający. Rzadziej przebiega w okolicy wiosek, schronisk jest znacznie mniej niż po francuskiej stronie. Niektóre odcinki wymagają zaopatrzenia w prowiant na pare dni. Dla wielu osób jest jednak bardziej atrakcyjny niż GR10. Trasa ciągnie się od Cabo Higer do Cap de Creus. Najtrudniejszy jest początkowy odcinek, rzadko kt tam się zapuszcza, lokalna ludność nie ma pojęcia o przebiegu szlaku, dlatego dlatego jakiekolwiek wskazówki najlepiej pytać innych trekkerów.

Haute Randonnee Pyreneenne (HRP)

To klasyczny wysokogórski szlak, ciągnący się „od oceanu do morza. Przechodzi on i przez Francję i przez Hiszpanię. Przejście całości wymaga umiejętności alpinistycznych, oraz specjalnego sprzętu (raki, czekany). Nawet latem możemy spotkać trudne, zaśnieżone odcinki. Schronisk na szlaku jest niewiele, często na trasie w ogóle nie ma oznaczeń. W związku z tym na trasie niezbędny jest namiot, spore zapasy żywności, mapa oraz kompas. Szlak ten słusznie uważany jest za najtrudniejszy spośród trzech głównych szlaków w Pirenejach.

Nazwa Haute Randonnee Pyreneenne oznacza Wysoką Drogę Pirenejów. HRP powstało przy współpracy CAF (Francuski Klub Alpejski) i Randonnes Pyreneennes. RP to organizacja zajmująca się popularyzacją Pirenejów. Wydaje przewodniki, organizuje wyjazdy trekkingowe. HRP zaprojektowane zostało tak, aby biec przy granicy francusko - hiszpańskiej, a co za tym idzie, prowadzić przez najwyższe granie. Ideą było omijanie miasteczek, ruchliwych dróg, cywilizacji. HRP to piękna trasa. Została podzielona na 45 odcinków.

Planowanie trasy

Na pirenejskich szlakach z pewnością przydadzą się mapy. Namioty w zależności od tego, którym szlakiem chcemy wędrować, czasami są konieczne, czasami zupełnie zbędne. Bardzo często turyści chcący pokonać cały łańcuch Pirenejów poruszają się po jednym, wybranym szlaku, ale ciekawszym, choć może bardziej wymagającym wariantem jest zmienianie szlaków, w różnych odcinkach.

Noclegi

W Pirenejach znajduje się wiele schronisk. Dużą część to schroniska darmowe, są to i chaty pasterskie i specjalnie przygotowane dla turystów budynki. W wyższych górach natrafić możemy na „blaszaki”, opuszczone wioski, kamienne chaty w skałach. Namioty można rozbić nawet w parkach narodowych. Pod względem bazy noclegowej Pireneje są najtańszymi górami w Europie.