Snowboard

Deska snowboardowa prawdopodobnie została wymyślona już w latach 20-tych naszego wieku. Na początku służyła drwalom jako środek transportu, w powrocie do domu po ciężkim dniu pracy. Jest to prawdopodobnie tylko anegdota na temat historii snowboardu.

Snowboard powstał w latach 60-tych naszego stulecia w Ameryce i był wynikiem zapotrzebowania na sport podobny do skateboardu i surfingu, ale sport, który można uprawiać zimą. W 1965 roku w stanie Michigan niejaki Shermann Poppen próbując wymyślić zimową zabawkę dla swoich dzieci, połączył dwie narty. Poppen później spróbował kombinacji z nartami wodnymi, zaczął wykupywać stosy używanych nart wodnych, aby doskonalić swój wynalazek.

Tak powstał pierwszy, nieco prymitywny snowboard, który zaczęto produkować na masową skalę. Do dziobu przymocowywano wtedy linkę, aby łatwiej było utrzymać równowagę. W latach 1966- 1967 sprzedano około tysiąca snurferów. Jake Burton Carpenther 14 latek, który w 1968 roku otrzymał deskę Poppena, zmodernizował swoją deskę. Dodał do niej pętle, która przytrzymywała stopy. Przyrząd stał się wtedy stabilniejszy, można było wykonać dłuższy ślizg.

Najsłynniejszym pionierem tej nowej dyscypliny sportu był Tom Miss, mistrz świata i gwiazda skateboardu. Początkowo budował deski surfingowe, później do skateboardu, w połowie lat 70-tych skonstruował pierwszy snowboard.

Niejaki Dimitrijie Milovich, na przełomie lat 60/70 - tych stworzył deskę z sztucznego tworzywa. Patent uzyskał w 1972 roku a w 1975 założył firmę produkującą tzw. winter sticks. Koszty produkcji takich desek były bardzo wysokie (ponad 200 dolarów) i niewiele osób mogło sobie pozwolić na taki wydatek.

W 1977 powstała firma wspomnianego J. Burtona, który zaczął urzeczywistniać swoje pomysły. Co prawda pierwsza seria desek sprzedawała się bardzo ciężko, jednak Jake wierzył w swój pomysł, twierdził, że deska jest świetna alternatywą dla narciarstwa alpejskiego. Tom Sims w tym samym czasie zbudował laminowaną deskę z drewnianym rdzeniem.

W połowie lat 70-tych ze względu na normy bezpieczeństwa zabroniono snowboardzistom korzystać ze z wyciągów narciarskich. Można było wtedy jedynie podchodzić z deską (hiking). W 1977 roku Milovich uzyskał od firmy ubezpieczeniowej pisemne pozwolenie na przyznanie snowboardzistom takich samych praw co narciarzom.

W 1979 roku odbył się premierowy pokaz jazdy na snowboardzie w TV. Czasopisma „Skateboarder” i „Action Now”, drukowały artykuły na temat tej dyscypliny.

Zarówno Burton, Sims i Milovivh wprowadzali nowe technologie w produkcji desek. Łączyli oni technologię snowboardową i narciarską, produkowali ślizgi z P- Texu.

W 1981 roku w Kolorado odbyły się pierwsze zawody, wygrał je Tom Sims. Rok później Paul Graves zorganizował Krajowe Mistrzostwa Snowsurfingu W Suicie Six, Woodstock i Vermont. Tutaj po raz pierwszy mogli się zmierzyć ze sobą zawodnicy z całych Stanów. Rozgrywano wtedy slalom i zjazd, rywalami byli Tom Sims i Jake Burton. W 1983 powstał model „Flash”, w tym samym czasie Jaff grell zaprojektował podwyższony tył wiązania miękkiego- high back.

Rok później moda na nowy sport uwidoczniła się w filmach z udziałem snowboardzistów. Francuz Regis Rolland zjeżdżał na desce „winter stick” w filmie „Ski Apocalypse” i został pierwszym filmowym bohaterem snowboardu w Europie, natomiast Willy Bogner sfilmował Toma Simsa w czasie zjazdu w St. Moritz dla potrzeb filmu o Jamesie Bondzie „A view to a kill”. Również w filmie „Fire and ice” pojawił się Sims. Tym razem zjeżdżał po piaszczystych zboczach pustyni w Kolorado.

Firmy Sims Miss Burton wprowadziły metalowe krawędzie do swoich desek. Skończyła się wtedy era surfingu, technologia była bardziej zbliżona do produkcji nart. Sims zaprojektował pierwszą deskę freestylową, z zaokrąglonym tyłem.

Rozgrywano kolejno mistrzostwa np. Północnej ameryki w Calgary, w Kanadzie, później w Europie, we Włoszech Włoszech miejscowości Schanstal, te zawody wygrał Szwajcar Jose Fernandes. Jose Fernandesm Peter Bauer, Petra Müssig, Jean Nerva, Craig Kelly czy Burt Lamar, te osoby to pierwsi profesjonalni snowboardziści.

Popularność nowego sportu rosła powoli, ale nieprzerwanie. W 1986 roku został założony Radical Snowboard Club w Zurichu – pierwszy tego typu w Europie. Klub ten zorganizował I Międzynarodowe Mistrzostwa Szwajcarii w St. Moritz. Powstała pierwsza szkoła snowboardowa w Scuol, w Szwajcarii, a w Livigno odbył się pierwszy obóz amatorów snowboardu, dając początek organizacji szeregu zawodów i obozów treningowych w Alpach dla entuzjastów tej dyscypliny.

W 1987 roku zorganizowano w USA w Breckenridge Międzynarodowe Mistrzostwa Świata. W Europie odbyły się one w ST. Moritz i Livigno.

Niedługo po tym powstały Europejskie i Północnoamerykańskie Stowarzyszenia Snowboarderów SEA i NASBA.

W 1989 roku A. Miller, wynalazca z Utah, zaczął produkcję bezpiecznikowych wiązań, jednak nie zdały one egzaminu.

W roku 1992 przeprowadzono prestiżowe zawody w boardercrossie Westbeach Snowboard Classic. W Szczyrku odbyły się pierwsze nieoficjalne mistrzostwa Polski. Powstało Polskie Stowarzyszenie Snowboardu (PSA);

W 1998 roku, na Igrzyskach Olimpijskich w Nagano, po raz pierwszy odbyła się konkurencj snowboardowe, takie jak slalom gigant i half- pipe. Tym samym snowboard zmienił swój status, przestał być postrzegany jako sport egzotyczny.